साँझ पख सिरानी भिज्दा : नवु सत्याल

साँझ पख सिरानी भिज्दा
तर त्यो मन भिज्दैन
आकासका जुन ताराले
उज्यालो छर्दा यि आँखाले
उज्यालो देख्दैन उज्यालो देख्दैनन

कस्तो याद थियो कस्तो साथ थियो
भुल्नै गाह्रो भो निष्ठुरी तिमी पापीनी रैछौ
भन्नै साह्रो भो अब भन्ने साह्रो भो
 त्यसैले 
नजोडन सक्छु नतोडन सक्छु
अन्धकार नै प्यारो भो अब अन्धकार नै प्यारो भो

साँझ पख सिरानी भिज्दा
तर त्यो मन भिज्दैन
आकासका जुन ताराले
उज्यालो छर्दा यि आँखाले
उज्यालो देख्दैन उज्यालो देख्दैनन

सजाए तस्विर फ्रेम भित्र तिम्रो
ऐना हाल्न भुलेकी
मुस्काएकै देख्छु म विना तिमी

तिम्रा चाहाना नै यो थियो की
झुठो माया झुठो कसम खानु नै थियो भने
समायौ किन यि हातहरु छोडनु नै थियो भने
छोडनु नै थियो भने 
साँझ पख सिरानी भिज्दा
तर त्यो मन भिज्दैन
आकासका जुन ताराले
उज्यालो छर्दा यि आँखाले
उज्यालो देख्दैन उज्यालो देख्दैनन

- नवु सत्याल