गजल सम्झिदा ति दिनहरु,मुटु जलेर आयो । यिनै थिए जिबनमा,बत्ति झै बलेर आयो ।। तिमीलाई नै देखेर,बाच्ने साहास बटुले । दिन्छौकी धोका भनि,आत्मा गलेर आयो ।। सोच्दा सोच्दै जिन्दगीका,पाटाहरु आज । कोर्दै थिए यिनकै नाउमा,रात ढलेर आयो ।। तिम्रै लागी गरेका,संघर्ष का ति दिनहरु । ब्यार्थ त हुन्न कतै,भनि आशु उर्लेर आयो ।। परिबर्तन बनाउन,खोजे जिबन मौसम सरी । घात गर्यो नियतिले,ऋतुलाई छलेर आयो ।।कृष्ण गौतम बर्मा (हाल थाईल्याण)